تبيين رابطه كارآفريني مستقل بر هوشمندي رقابتي مديران باشگاههاي بدنسازي آقايان استان تهران

هدف از اين تحقيق، تبيين رابطه كارآفريني‌مستقل و بازارگرايي بر هوشمندي‌رقابتي مديران باشگاه‌هاي بدنسازي آقايان استان تهران بوده‌است. جامعه آماري اين تحقيق كليه باشگاه‌هاي بدنسازي آقايان استان تهران بود كه در كل75 باشگاه انتخاب شدند. با توجه به حجم اندك جامعه، كل جامعه با روش كل شمار به عنوان نمونه در نظرگرفته شد. به منظور جمع-آوري داده‌ها براي اندازه‌گيري هوشمندي‌‌رقابتي از پرسشنامه نواك و فرانسس(2012) به منظور اندازه‌گيري ويژگي‌هاي كارآفريني‌مستقل از پرسشنامه كردنائيج و زالي(1388) با 48 گويه و همچنين براي سنجش بازارگرايي از پرسشنامه 13سؤالي دولت‌آبادي كه برگرفته از مطالعه نرور و اسلاتر(1990)، استفاده گرديد. ضريب پايايي آنها به ترتيب 88/0، 90/0 و 87/0 بدست آمد. جهت تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها آمار توصيفي و نرم‌افزار Spss و Smart PLS استفاده شد.. يافته‌هاي حاصل از تحقيق نشان مي‌دهد كه در سطح اطمينان 95 ضريب ‌مسير رابطۀ ميان كارآفريني مستقل و هوشمندي‌رقابتي 538/0است، ضريب مسير رابطۀ ميان بازارگرايي و هوشمندي‌رقابتي 180/0است و ضريب مسير رابطۀ ميان كارآفريني مستقل و بازارگرايي 666/0است. با توجه به يافته‌هاي تحقيق پيشنهاد مي‌شود مديران باشگاه‌هاي بدنسازي به منظور افزايش مشتريان، افزايش سود‌دهي، بهره‌وري باشگاه، از اثرات مثبت كارآفريني‌مستقل و بازارگرايي براي افزايش هوشمندي‌رقابتي استفاده كنند.