تعهد بين‌المللي دولت‌ها در تضمين حق بر تامين اجتماعي در انديشۀ جان رالز

International commitments of states to ensuring the right to social security in the context John Rawls theory

تعهد دولت‏ ها در تضمين حق تأمين اجتماعي امروزه در اسناد بين ‏المللي و غالب نظريات حقوقي پذيرفته شده است. اما درخصوص اينكه ماهيت تعهد دولت‏ ها در تضمين اين حق صرفاً داخلي و ملي است يا علاوه بر آن دولت‌ها تعهد بين ‏المللي نيز دارند، اختلاف‌ نظر وجود دارد. در اين مقاله سعي بر آن است كه ماهيت تعهد دولت‏ ها (داخلي و بين ‏المللي) در تضمين حق تأمين اجتماعي در انديشۀ جان رالز شناسايي شود. قراردادگرايي جان رالز به‌ منزلۀ يكي از مباني توجيهي حق ‏هاي بشري، تعهدات دولت‏ ها را در تضمين اين حق بررسي مي‏ كند. رالز در تضمين اين حق به تعهدات داخلي يا بين ‏المللي دولت‏ ها رويكرد يكساني ندارد. به اين معنا كه در قراردادگرايي او تعهد دولت ‏ها در تضمين حق بر تأمين اجتماعي در سطح داخلي پذيرفته شده، اما تعهد بين‏ المللي آن‏ها در ماهيت و روش‏ ها داراي ابهام است. با اين حال به نظر مي‌رسد در شرايط خاص، رالز مساعدت‎هاي محدود در سطح بين ‏المللي را نه الزامي بلكه جايز مي ‏داند.

Commitments of states to ensure the right to social security are accepted in international instruments and most of the valid theories. But there is no consensus on nature and volume of states’ international commitments. This article will probe the nature of states’ commitments (domestic and international) to ensure the right to social security based on the thought of John Rawls. Contractualism of John Rawls justify state’s domestic commitments to ensure such right, but leaves the international commitments ambiguous. Results show that Rawls accepted limited international assistance in certain circumstances.