فهم پديدار شناسانه تجربه زيسته زنان از حضور در مجالس مذهبي زنانه

در اين تحقيق تلاش بر آن است تا با استناد به نظريه يوآخيم واخ به فهم پديدارشناسانه و نيز سنخ‌شناسي تجربه زيسته ديني زنان از حضور در مجالس و هيئات مذهبي پرداخته شود. نمونه آماري 40 نفر از زناني است كه در مناطق مختلف تهران در مجالس مذهبي شركت كرده‌اند. داده‌ها از طريق مصاحبه جمع‌آوري شده و با استفاده از روش اسميت به تجزيه و تحليل آنها پرداخته شد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه تجربه زيسته زنان از حضور در مجالس مذهبي در سه سنخ فكري، عملي و اجتماعي به شرح ذيل مي‌باشد: الف. فكري: كسب اجر اخروي و نزديكي به خدا. تأثير مثبت اين‌گونه حضور بر روح و روان آدمي (كسب آرامش) با آگاهي بيشتر از قرآن و احكام دين و زندگي ائمه عليهم‌السلام. ب. عملي: پيدا كردن گزينه‌هاي مناسب و مذهبي جهت ازدواج، تأثير مثبت در زندگي خانوادگي و زناشويي (بهبود روابط زوجين و والدين و فرزندان) و پركردن اوقات فراغت. ج. اجتماعي: شركت در امور خيريه اجتماعي، آگاهي از وضعيت زندگي دوستان و خويشان و در صورت نياز كمك به آنان و ديد و بازديد خانوادگي (صله ارحام)