كانه زايي و شرايط اكسايش - كاهش در ذخيره مس تنگ گورك، شمال استان فارس: كاربردي از پتروگرافي و دمافشارسنجي ميانبارهاي سيال

ذخيره مس تنگ گورك در لبه ي شرقي زون ساختاري سنندج- سيرجان در جنوب غرب ايران (45 كيلومتري شمال غرب دهبيد) و در مجموعه سنگ هاي دگرگوني كمپلكس كولي كُش به سن ترياس بالايي- ژوراسيك پاييني قرار گرفته است. رُخداد دو مرحله فعاليت دگرگوني- گرمابي باعث تشكيل دو گروه رگه هاي كوارتز بي-كانه (نسل اول) و كانه دار (نسل دوم) شده است. رگه هاي نسل اول با كوارتز درشت دانه و فاقد كاني هاي سولفيدي مشخص مي شوند. در مقابل، رگه هاي كوارتز ريزدانه نسل دوم شامل كلكوپيريت، پيريت، اسفالريت و گالن هستند. اين رگه ها داراي دو نوع ميانبار سيال آبگين (نوع-I) و آبگين- كربن دار (نوع-II) مي باشند. مطالعه اين ميانبارهاي سيال نشان مي دهد كه دماي همگن شدگي سيال بين 174 تا 394 درجه سانتي گراد، شوري 6/1 تا 2/15درصد وزني معادل نمك طعام و فشار كمتر از 4344 بار بوده است. تغييرات فيزيكي- شيميايي سيالات گرمابي و برهمكنش آنها با سنگ ميزبان دگرگوني نشان مي دهد كه كانه زايي در نتيجه كاهش انحلال پذيري مس طي ناميژاكي سيال، سردشدگي، تشكيل ميانبارهاي نوع-II، شكست ليگاندها، كاهش ثابت دي الكتريك و افزايش ميزان pH رُخ داده است. مقادير محاسبه شده log fO2 (77/41- تا 73/32- بار) نيز در محدوده پايداري پيريت و در طول خط بافر QFM قرار مي گيرند. اين شرايط مطابق با حالت نسبت كاهيده سيال كانسنگ ساز طي كانه زايي در ذخيره تنگ گورك است.