ارزيابي آسيب پذيري محيط زيستي راه آهن اهواز- شيراز

در اين مطالعه و در راستاي ارزيابي اثرات توسعه راه آهن اهواز -شيراز، سه گزينه پيشنهادي براي احداث اين پروژه از نظر آسيب پذيري محيط زيستي مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفت. براي انتخاب مسير بينه و مديريت اثرات متقابل انسان و محيط زيست ناشي از اين پروژه، از روشها و تكنيك هاي مناسب و تركيب و به كارگيري بهينه آنها استفاده گرديد. در ابتدا معيارهاي فيزيكي، زيستي و اقتصادي-اجتماعي براي اين هدف انتخاب، تهيه و استاندارد شد و سپس براي در نظر گرفتن تاثير متفاوت آنها از تكنيك فرايند تحليل سلسله مراتبي استفاده شد و سپس از تركيب اين لايه ها نقشه آسيب پذيري گزينه هاي سه گانه توليد و به پنج طبقه تقسيم شد و ميزان طول عبوري هر گزينه از هر طبقه شدت آسيب پذيري مشخص و مقايسات صورت گرفت. نتايج حاكي از آن است كه گزينه دوم با ۳۲/۰ كيلومتر آسيب پذيري خيلي زياد كه معادل ۰/۳۵ درصد از كل مسير ۳۰۹ كيلومتري است، داراي كمترين آسيب پذيري در مقايسه با دو گزينه ديگر است و از اين نظر به عنوان گزينه برتر انتخاب ميشود. اما اگر فاكتور طول مسير را هم لحاظ كنيم، به دليل عواملي همچون مصرف انرژي و غيره و نيز اينكه ميزان درصدهايي كه مسير گزينه يك و دو از طبقه با آسيب پذيري خيلي زياد و زياد عبور مي كنند، تقريبا نزديك به هم است، گزينه اول به عنوان گزينه برتر انتخاب ميشود. ترتيب اولويت براي گزينه هاي بعدي به ترتيب گزينه دوم و سپس گزينه سوم است