ظرفيتهاي رمزي داراب‌نامه طرسوسي

قصه‌هاي عاميانه صرفاً افسانه‌ها و حكايات دور از ذهن، آرمانگرايانه و فاقد پيرنگ واقعيت نيست كه بتوان از ديدگاه تفنن و گذر روزگار بدانان نگريست؛ در لابه‌لاي اين قصه‌ها شيوه زندگي گذشتگان نهفته است كه مي‌تواند چراغ راه آيندگان باشد. يكي از زيباترين و جذابترين قصه‌هاي عاميانه فارسي، داراب‌نامه طرسوسي است كه بيش از اينكه به شرح احوال دارابِ اردشير بپردازد، شرح احوال اسكندر رومي، بوران‌دخت و حكماي يونان است. اين قصه در قسمتهاي انتهايي شديداً به رمز و تاويل و بيان مسايل رمزي مي‌گرايد.گام نهادن اسكندر به سرزمينهاي فراواقعي به منظوريافتن چشمه حيات، دستمايه اصلي طرسوسي در پردازش اين داستان است و همين مسيله باعث ظهور و حضور برخي موجودات، اشيا و زمان و مكان فراواقعي در اين قصه شده و آن را قابل رمز و تاويل كرده است. اين مقاله در پي بررسي اين سوال خواهد بودكه آيا داراب‌نامه طرسوسي واقعاً‌ داراي ظرفيت رمزي است و چگونه مي‌توان انواع آن را دسته‌بندي كرد. نگارندگان اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي به نتايجي از رمزهاي آن دست يافته، و انواع آن را در پنج دسته انساني، حيواني، مكاني، نباتي و شييي (ساير) تقسيم كرده‌اند.