فرسودگي شغلي و عوامل همراه آن در كاركنان آزمايشگاه‌هاي طبي شهر ياسوج

Job Burnout and Its Associated Factors among The Staff of medical Laboratories in Yasuj City (Iran)

زمینه و هدف: فرسودگی شغلی یك پاسخ روان‌شناختی و حالت عاطفی مزمن است. این مطالعه با هدف تعیین فرسودگی شغلی و عوامل همراه آن در كاركنان آزمایشگاه‌های طبی شهر یاسوج انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی - تحلیلی، بر روی تمامی كاركنان (105 نفر) آزمایشگاه‌های طبی) آزمایشگاه‌های دولتی و خصوصی)، انجام شد. نمونه‌گیری به روش تمام‌شماری صورت گرفت. ابزار جمع‌آ‌وری داده‌ها پرسشنامه جمعیت‌شناختی، چك‌لیست پژوهشگرساخته و پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاخ بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های توصیفی و كای‌دو تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در این مطالعه، 6/68% افراد، خستگی عاطفی خفیف؛ 9/56%، مسخ شخصیت خفیف و 6/18% ناكارآمدی در سطح بالا داشتند. میانگین فراوانی خستگی عاطفی، 2/9±9/13؛ مسخ شخصیت، 2/4±3/5 و احساس ناكارآمدی، 5/10±6/27 بود. میانگین شدت خستگی عاطفی، 1/9±9/13؛ مسخ شخصیت، 5/4±5/5 و احساس ناكارآمدی، 1/10±7/27 به دست آمد. بین ابعاد فرسودگی شغلی و متغیرهای سن، تعداد شیفت‌كاری در یك ماه، تعداد مراجعه‌كنندگان در یك‌ماه، سابقه كار، سطح تحصیلات، جنسیت، امیدوار بودن به آینده شغلی، امنیت شغلی، حمایت‌های مادی و معنوی مسئولین، رضایت خانواده و اطرافیان نسبت به شغل فرد، ارتباط معنی‌دار آماری مشاهده گردید. همچنین بین هر سه جنبه فرسودگی شغلی، ارتباط معنی‌دار آماری وجود داشت. نتیجه‌‌گیری: براساس نتایج این مطالعه، فرسودگی شغلی در كاركنان آزمایشگاه‌های شهر یاسوج در سطح پایین بوده و بین ابعاد مختلف فرسودگی شغلی نیز ارتباط معنی‌دار بوده است؛ بنابراین، شناسایی عوامل زمینه‌ساز و تشدیدكننده فرسودگی شغلی می‌تواند در كاهش فرسودگی شغلی مؤثر ‌باشد.  

Background and Objectives: Job Burnout is a psychological response and chronic emotional state. The aim of this study was to determine job burnout and its associated factors among the staff of medical laboratories in Yasuj city.   Methods: In this analytical cross-sectional study was performed on all the staff (105 subjects) of medical laboratories (public and private laboratories). Sampling was carried out using census method. Data collection tools were demographic questionnaire, a researcher-made checklist, and Maslach burnout inventory. The data were analyzed using descriptive and Chi square tests.   Results: In this study, 68.6% of the subjects had mild emotional exhaustion, 56.9% had mild depersonalization and 18.6% had high level of inefficiency. The mean frequency of emotional exhaustion was 13.9±9.2, depersonalization was 5.3±4.2, and feeling of inefficiency was 27.6±10.5. The mean intensity of emotional exhaustion was 13.9±9.1, depersonalization was 5.5±4.5, and feeling of inefficiency was 27.7±10.1. A significant relationship was observed between job burnout dimensions and variables of age, number of work shifts per month, the number of visitors in a month, work experience, education level, sex, hope for job future, job security, financial and spiritual support of authorities, and family and relatives satisfaction from the person’s job. There was also a significant relationship among the three aspects of job burnout.   Conclusion: Based on the results of this study, job burnout among the staffs of medical laboratories in Yasuj city was low and there was a significant relationship between different dimensions of job burnout. Therefore, identifying the predisposing and exacerbating factors of the authorities can be effective in the reduction of job burnout.