پيش بيني عملكرد رياضي دانش آموزان بر اساس خودكار آمدي رياضي و مهارتهاي مطالعه رياضي: نقش تعديل كننده جنسيت

هدف از اجراي پژوهش حاضر، پيش بيني عملكرد رياضي دانش آموزان از طريق مهارت هاي مطالعه رياضي و خودكارآمدي رياضي بود. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش را همه دانش آموزان مقطع اول متوسطه شهر جغتاي به تعداد 354 نفر (176 نفر دختر و 178 نفر پسر) تشكيل مي دادند. روش نمونه گيري، روش سرشماري بود و به منظور گردآوري داده ها، از نمره هاي رياضي نيمسال اول تحصيلي 94-1393 براي عملكرد رياضي، پرسشنامه خودكارآمدي رياضي ميدلتون و ميگلي (1997) و پرسشنامه مهارتهاي مطالعه رياضي استفاده شد. روايي محتوايي پرسشنامه ها با استفاده از نظر متخصصان و پايايي آنها با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ تأييد شد. نتايج نشان داد كه خودكارآمدي رياضي و مؤلفه هاي راهبرد يادگيري، مديريت زمان و امتحان دادن با عملكرد رياضي، رابطه مثبت و معني داري داشتند. همچنين نتايج رگرسيون گام به گام نشان داد كه عملكرد رياضي از طريق خودكارآمدي رياضي و راهبرد يادگيري قابل پيش بيني است. از سوي ديگر، به منظور بررسي اثر تعديل كنندگي جنسيت، تحليل رگرسيون سلسله مراتبي نشان داد كه جنسيت، تنها رابطه بين خودكارآمدي رياضي و عملكرد رياضي را تعديل مي كند.