تبيين بازنمودگرايانه توهم

هدف مقاله بررسي قدرت تبييني بازنمودگرايي در زمينه توهم است. توهم از حيث طرح مسيله امر ناموجود مي‌تواند چالش‌برانگيز باشد. بدين قرار مسيله مقاله حاضر چالشِ برخاسته از توهم است. روش تحقيق مقاله تحليل منطقي مفاهيم و تا حد امكان ذكر شواهد تجربي است. در اين راستا سعي مي‌شود نشان داده شود كه ممكن است حافظه همبستگيِ معناداري با توهم داشته باشد. اين امر با توسل به بازنمودگرايي ردّگيرانه و ارايه چند مثالِ تجربي انجام مي‌شود كه ممكن است مويد نقش بازنمودگرايانه حافظه در توهم باشد. يك مثالِ نقض در­ مقاله طرح و قدرت پاسخ­گفتن يا نگفتن به آن بررسي مي­شود. نتيجه مقاله اين است كه بازنمودگرايي مسيله توهم را احتمالاً مي‌تواند تبيين كند. پيشنهادهايي نيز براي پژوهش‌هاي بيشتر ارايه شده است.