تاثير قرايت هاي قرآني بر ديدگاه هاي نحوي مكتب بصري و كوفي

مقاله حاضر با روش توصيفي- تحليلي به بررسي تاثير قرايت?هاي قرآني در ديدگاه‌هاي نحوي زبان عربي پرداخته است و بدين منظور ابتدا به تعريفي مختصر از انواع قرايت?هاي قرآني در دو نوع مشهور آن؛ يعني قرايت?هاي مقبول و قرايت?هاي شاذّ پرداخته و سپس با اشاره به ديدگاه?هاي نحويان بزرگ زبان عربي، سعي كرده است كه ميزان استناد اين ديدگاه?ها را به قرايت?هاي قرآني و ميزان ارتباط بين قرايت?هاي مزبور و قواعد نحوي را از طريق شواهدي از آيات كريم تبيين نمايد و به منظور رعايت اصل بي?طرفي علمي در اين مبحث، به بيان آراي صاحب?نظران هر دو مكتب نحوي زبان عربي؛ يعني در مكتب بصري به بررسي ديدگاه?هاي سيبويه، اخفش و مبرّد و در مكتب كوفي به بررسي ديدگاه?هاي كسايي، فرّا و ثعلب پرداخته شده است. تاثير و سهم بسزا قرآن كريم و نيز قرايت?هاي قرآني در پيدايش اصول و قواعد نحوي- صرفيِ يكسان، توجه و استناد نحويانِ دو مكتب بصره و كوفه؛ مانند سيبويه، اخفش، مبرد، كسايي، فرا و ثعلب به قرايات قرآني به عنوان يكي ازمنابع اصلي تدوين و نگارش قواعد زبان عربي، از نتايج تحقيق پيش?رو است.