كاربرد ارتعاشات مكانيكي در پدافند غيرعامل

يكي از مباحث بسيار مهم در طراحي سازه­هاي نظامي، رعايت اصول اختفاء است. بدين منظور مي­بايست رفتار ديناميكي سازه­ها و سامانه­هاي نظامي به­گونه­اي تحليل شود كه در ميدان نبرد، سامانه مورد نظر به اندازه كافي از دشمن مخفي باشد. رفتار ديناميكي سامانه­ها را معمولاً با معادلات ديفرانسيل كه خود نيز يكي از شاخه­هاي مهم رياضيات كاربردي است و به­طور مداوم به­روز مي­شود، مدل­سازي مي­كنند. اين معادله ديفرانسيل منتج از مدل­سازي رياضي سامانه­ها، خطي يا غيرخطي است. مدل رياضي خطي منجر به يك معادله ديفرانسيل معمولي مي­شود و داراي راه­حل­هاي سريع مي­باشند و تحليل آنها بسيار ساده مي­باشد. مدل­هاي غيرخطي كه منجر به معادلات ديفرانسيل با مشتقات جزئي مي­شوند مشخصه­هايي از سامانه را نشان مي­دهند كه با استفاده از مدل­هاي خطي قابل پيش­بيني نيستند. براي بررسي دقيق رفتار يك سامانه مي­توان تمام جزئيات را لحاظ كرد و يك معادله ديفرانسيل پيچيده به­دست آورد و با تفسير حل آن، اصول اختفاء و مقاوم­سازي پدافند غيرعامل را برآورده نمود. در نوشتار حاضر ضمن بررسي و معرفي ساختار كلي مدل­سازي ارتعاشات سامانه­ها، با ذكر نمونه­هاي حقيقي نشان داده مي­شود كه ارتعاشات چه كاربردي در صنايع نظامي دارد و چگونه مي­توان از آن در جهت پيشبرد اهداف پدافند غيرعامل استفاده كرد.