طراحي آمايش دفاعي در تراكم زدايي با بهره گيري از مدل TIS (مطالعه موردي: مقايسه نيروگاه نطنز با نيروگاه كره شمالي)

ميزان تراكم نشان دهنده موقعيت و چيستي يك محل است، طوري كه بافت هاي متراكم و فشرده موجب شاخص بودن مجموعه مي گردد، لذا طراحان مجموعه هاي نظامي بايد حتي المقدور از طراحي متراكم فضاها دوري نموده و از تمامي مساحت موجود استفاده نمايند. ازآنجايي كه برنامه ريزي مناسب براي توزيع جمعيت و مكان يابي مناسب سكونتگاه هاي انساني از مهم ترين اقدامات در آمايش دفاعي و پدافند غيرعامل مي باشد، در اين مقاله پس از بيان اجمالي از پدافند غيرعامل و تراكم­زدايي به اصول و ضوابط پراكندگي و تراكم زدايي پرداخته شده است سپس با ارائه مدل هاي TIS به عنوان چارچوبي اصولي جهت طراحي مراكز در حوزه هاي مختلف، مدلي بهينه را براي اجراي طرحي امن به سازمان پدافند غيرعامل و همچنين مراكز مربوطه پيشنهاد كرده است. جهت بررسي مدل هاي مذكور از شاخص هاي قابليت شناسايي توسط دشمن، آسيب پذيري، عدم تسهيل مديريت بحران، عدم استمرار فعاليت سامانه و عدم برگشت پذيري سامانه كه همگي از شاخص هاي پدافند غيرعامل مي باشند، استفاده شده است. اولويت بندي شاخص ها و ارزيابي مدل ها از مهم ترين داده هاي كيفي است كه در تهيه پرسشنامه تحقيق استفاده شده است. همچنين براي تحليل داده ها روش هاي SMART و SAW مورداستفاده قرارگرفته است نتايج حاصل مدل S را به عنوان مناسب ترين و مدل T را نامناسب ترين مدل در تراكم­زدايي نشان مي دهد كه در مقايسه نيروگاه هاي نطنز و كره­ شمالي تشابه نيروگاه نطنز به مدل T و تشابه نيروگاه كره شمالي به مدل S كاملاً مشهود مي باشد.