اثر آموزش ذهن آگاهي بر بهزيستي فردي و سلامت روان سالمندان زن

Effect of mindfulness training on individual well-being and mental health of elderly women

زمينه و هدف : جمعيت سالمندي با سرعت چشمگيري در سراسر دنيا در حال افزايش است. يكي از معيارهاي سنجش نيازها و شرايط سلامتي سالمندان و همچنين بهبود آن، شاخص كيفيت زندگي است. ذهن آگاهي نوعي هشياري است و زماني پديدار مي شود كه ما با تجربياتمان به گونه اي دقيق تر و با جزئيات حاضر در زمان حال و بدون قضاوت مواجه شويم. اين مطالعه به منظور تعيين اثر آموزش ذهن آگاهي بر بهزيستي فردي و سلامت روان سالمندان زن انجام شد. روش بررسي : در اين مطالعه شبه تجربي 46 زن سالمند بالاي 60 سال مركز نگهداري روزانه كانون جهانديدگان گرگان به صورت غيرتصادفي در دو گروه 23 نفري مداخله و كنترل قرار گرفتند. گروه مداخله در هشت جلسه دو ساعته آموزش ذهن آگاهي شركت نمودند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه سلامت عمومي-28 (GHQ-28) و پرسشنامه بهزيستي شخصي بزرگسالان (PWI-A) (personal well-being index – adult) بود كه در ابتدا و انتهاي مطالعه توسط سالمندان تكميل گرديد. يافته ها : در گروه مداخله آموزش ذهن آگاهي سبب افزايش آماري معني دار خرده مقياس بهزيستي شخصي در پس آزمون (53±57.4) در مقايسه با پيش آزمون (10.6±43.2) و نيز خرده مقياس سلامت روان و مولفه هاي آن در پس آزمون (5.3±13.47) در مقايسه با پيش آزمون (10.9±35.6) گرديد (P<0.05). خرده مقياس هاي بهزيستي شخصي و سلامت روان و مولفه هاي آن در ابتدا و انتهاي مطالعه گروه كنترل تفاوت آماري معني داري يافت نشد. نتيجه گيري : آموزش ذهن آگاهي سبب بهبود خرده مقياس هاي بهزيستي شخصي و سلامت روان در زنان سالمند مي گردد.

Background and Objective: The elderly population is rising rapidly in the world and one of the criteria for assessing the needs and health of the elderly is life quality. Mindfulness is a kind of consciousness, and it comes about when we encounter our experiences with a more precise and detailed in the present and without judgment. This study was done to determine the effect of mindfulness training on personal well-being and mental health in elderly women. Methods: This quasi-experimental study was done on 46 elderly women over 60 years of age who displaced in the only daily nursing home in Gorgan, northern Iran .The subjects were non-randomly divided into the intervention and control groups. The intervention group participated in eight sessions of two-hour mental education training. Personal information questionnaire, general health questionnaire-28 (GHQ-28) and personal well-being index – adult (PWI-A). PWI-A and mental health questionnaires were completed by the elderly at the beginning and the end of the study. Results: In the intervention group, mindfulness education significantly increased the subscale of personal well-being in the post-test (57.4±3.5) compared to the pre-test (43.2±10.6), and the subscale of mental health and its components in the post-test (13.47±5.5) compared to the pre-test (35.6±10.9) (P<0.05). In the control group, the subscales of personal well-being and mental health and its components at the prior and the end of the study was not different. Conclusion: Mental education improves subscales of personal well-being and mental health in elderly women.