تجلي اسطوره در شعر دفاع مقدس با تاكيد بر آثار قيصر امين پور و علي معلم

مبادي و سرچشمه هاي فرهنگ ايران، همواره به باورها و داستان ها و اسطوره هايي مربوط مي شده كه هر كلام زائيدۀ تخيل جمعي، در بيان آرزوهاي برآورده نشدۀ قومي بوده اند. اسطوره ها و افسانه ها روياهاي جمعي و غير شخصي اند كه در هر زمان بنابر شرايط و اوضاع خاص اجتماعي مي توانند بار معاني جديد را بپذيرند. برداشت سمبليك و استعاري از اساطير و افسانه ها به قدرت تخيل و آگاهي شاعر از آنها بستگي دارد. بررسي نمود اسطوره و حماسه در سخن يك شاعر جز آنكه از ديد دانش اسطوره شناسي داراي ارزش بسيار است به دستاوردهاي ارزنده ي جامعه شناسيك فراواني نيز مي انجامد، از آن ميان به شناخت ارزش هاي اجتماعي و پسند و ناپسندهاي مردمان يا حاكمان هر دوره از لابه لاي بازتاب اسطوره و حماسه در سخن شاعران مي توان دست يافت. اين مقاله با عنوان «تجلي اسطوره در شعر دفاع مقدس با تاكيد بر آثار قيصر امين پور و علي معلم»كه با روش تحليلي - توصيفي انجام گرفته است، برآن است ضمن تعريف واژه ها و اصطلاحات اسطوره اي، به بيان و معرفي اسطوره هاي به كار گرفته شده در شعر اين دو شاعر همراه با شاهد شعري بپردازد.