فهم بازنماييهاي چند ژانري در گذار از تثليث به كريستاليزه شدن

با گذار از رهيافت مدرن به رهيافت پست مدرن، ملزومات جديدي در عرصه روششناسي پژوهش كيفي مطرح شده است. تثليث به عنوان يكي از شيوههاي اعتباربخشي در تحقيقات كيفي محسوب ميشود؛ ولي مطابق جهانبيني شالوده-شكنانه پست مدرن، تثليث نقش چنداني در اعتباربخشي به يافتههاي تحقيق ندارد، لذا، پژوهشگران پست مدرن، از روش كريستاليزه شدن به جاي تثليث براي افزايش اعتبار دروني يافتههاي تحقيق استفاده ميكنند. اصل اساسي تثليث، كاربرد استراتژيهاي مناسب و روشهاي متعدد براي شناخت پديده است؛ در حالي كه، در كريستاليزه شدن، از ژانرهاي متعدد براي اعتباربخشي استفاده ميكنند.كريستاليزه شدن، رويكرد تحقيق كيفي پست مدرني است كه با برجسته كردن توصيفهاي عميق سبكهاي متعدد، راهي براي يكپارچهسازي موضوعات و الگوهاي تجارب زندگي محسوب مي-شود. عدم توجه به مباني هستيشناختي و مفروضات آن، تمايل به تحميل هستيشناسي يگانه، نگاه مطلقگرايانه به واقعيتهاي چندگانه به طور اجتماعي برساخته شده، از جمله انتقاداتي هستند كه باعث شده است تا پژوهشگران براي اعتباربخشي در متون پست مدرن از مفهوم كريستاليزه شدن استفاده كنند.