نسبت امنيت و توسعه؛ الزامات سياست خارجي

Security and Development in the Light of Foreign Policy

چگونگي مفهوم‏سازي و نوع نگاه به‏ رابطه امنيت و توسعه، نقش مهمي در پيكربندي سياست‏ خارجي و دستاوردها و ناكامي‏هاي آن ايفا مي‏كند. در اين مقاله، اين استدلال مطرح شده است كه در زمانه كنوني با توجه به گسترش دستوركار امنيت و غلبه رويكرد ايجابي به امنيت بر نگاه سلبي به آن، بين امنيت و توسعه رابطه‏اي مبتني بر حاصل جمع مثبت حاكم است و بدون وجود يكي از آن‏ها، ديگري به خطر مي‏افتد. در نتيجه اين تحول، فاصله‏گرفتن سياست خارجي از نگرش امنيت‏محور و پيگيري توامان امنيت و توسعه ضرورتي انكارناپذير است. تجربه نشان مي‏دهد كشورهايي كه در اين زمينه ناكام بوده‏اند و يا به‏طور جدي در اين راستا تلاش نكرده‏اند، امنيت شكننده‏تري دارند.