آينده پژوهي و ظرفيت بكارگيري روش سيگنال هاي ضعيف آن در فرايند خط مشي گذاري عمومي

آينده، اكنون هم وجود دارد به شرط آنكه بتوان نشانگان آن را شناسايي و تحليل كرد. شناسايي زودهنگام يك مسئله و اولويت بندي آن ، ضروري است و مي تواند بخشي از راه حل باشد اولين شاخص مهم در هر تغيير، شناسايي سريع مسايل در حال رشد است و گاها اين مجموعه شاخصها به تغييراتي غيرمنتظره و ناشناخته نيز اشاره دارند نشانگان اوليه را سيگنال هاي ضعيف مي نامند. سيگنال هاي ضعيف مي توانند در يك فرايند سبب خلق اطلاعاتي نو و كاربردي گردند. سيگنال هاي ضعيف در واقع همان قاصدان فردا هستند و نشانگاني از آينده كه در حالت عادي و بدون اعمال توجه فوق العاده، قابل رويت و رصد نيستنداين نشانگان و علايم ضعيف اما اثرگذار بوده و مي توانند در برآورد و شناسايي مسايل عمومي بالقوه و همچنين در تخمين احتمال اثربخشي خط مشي هاي تدوين شده نقش موثر ، پيشگيرانه و پيشدستانه اي داشته و سبب يك نوع آمادگي براي بروز مسايل عمومي بالقوه در سازمان يا هر نوع نظام گردند لذا اين پژوهش درصدد برجسته سازي نقش و جايگاه بكار گيري سيگنال هاي ضعيف در فرايند خط مشي گذاري عمومي است. پژوهش بر حسب هدف، كاربردي - توسعه اي و برحسب روش از نوع پيمايشي است . روش نمونه گيري از نوع غير احتمالي و بصورت قطعي و قضاوتي بوده كه با استفاده از روش دلفي جهت نيل به يك كفايت نظري انجام پذيرفته است كه در نهايت به موارد چرايي و همچنين چگونگي تحليل سيگنال هاي ضعيف در شناسايي مسايل عمومي ختم شد