تاثير مديريت توسعه منابع انساني در افزايش بهره‌وري نيروي انساني

مديريت منابع انساني و سازماندهي آن به شكل امروزي همه نتيجه تعامل ميان مجموعه حوادث و تحولاتي است كه با وقوع انقلاب صنعتي در انگلستان آغاز شد. سرمايه انساني ياHuman capital عبارت است از موجودي شايستگي‌ها، دانش، ويژگي‌هاي فردي و اجتماعي كه در توانايي‌هاي نيروي كار انعكاس مي‌يابد و او را قادر مي‌سازد تا ارزش اقتصادي ايجاد كند. منابع انساني مهمترين سرمايه سازمان ها به شمار مي آيند. لذا تلاش براي افزايش بهره وري منابع انساني و جلوگيري از موانع افزايش بهره وري از اهداف اساسي هر سازماني محسوب مي شود. تاريخ 200 ساله صنعت و ورود به عصر جديد، عصر فرا صنعتي، عصر اطلاعات، عصر فراملي و ارتباطات، نتيجه رشد و ارتقا بهره وري است. تنها در 20 سال اخير افزايش بهره وري در جهان بيش از 45 برابر شده است كه اين افزايش معجزه آسا بطور عمده نتيجه بهبود در سيستمهاي مديريتي سازمانها و سياستهاي علمي تحقيقاتي و اقتصادي صحيح در كشورهاي پيشرفته صنعتي بوده است. بيگمان رشد اقتصادي جوامع در گرو نرخ رشد بهره وري آنان است. توسعه منابع انساني مضمون جديدي است كه عمر آن در ادبيات جهاني توسعه به بيش از دو دهه نمي‌رسد. امروزه رسميت و عينيت سازمان‌ها با منابع انساني آن‌ها شناخته مي‌شود و اهميت دادن به منابع انساني اساس و مجوز كار مديريت سازمان‌ها است.