سوگيري خدمت به خود در تحليل شغل در يك آزمايش ميداني در ميان دانشجويان

Self-serving bias in the job-analysis in a field experiment

هدف پژوهش بررسي سوگيري خدمت به خود در تحليل شغل به‌صورت آزمايشي در يك طرح 12×2 (ويژگي شخصيتي شغل× جور بودن) بود. جامعة آماري، دانشجويان دانشگاه اصفهان بودند كه از بين آن‌ها 120 نفر به‌طور تصادفي انتخاب شدند. مداخلة اصلي به‌وسيلة سناريوي فرضي (به نام ويگنت) كه ويژگي‌هاي شخصيتي را در بر مي‌گرفت ساخته شد. آن‌ها همزمان به ابزاري كه ويژگي‌هاي شخصيتي آن‌ها را تعيين مي‌كرد پاسخ دادند؛ با اين حال محققان وانمود كردند كه آن براي يك تحقيق مستقل و غيرمرتبط استفاده شده است. نتايج نشان داد آزمودني‌ها يك زيرمجموعه از ويژگي‌هاي جور را بهتر از ويژگي‌هاي ناجور (0/001>p) تصديق كردند و به‌صورت خوش‌بينانه در مورد رخ دادن وقايع مثبت قهرمان ويگنت كه در شغلشان از نظر شخصيتي شبيه يا كپي خودشان بود قضاوت كردند به اين معني كه آن‌ها را در كارراهه خود موفق‌تر، داراي فرصت ارتقا بيشتر و انتخاب بيشتر در نظام‌هاي جانشيني دانستند و به عبارتي دچار سوگيري شدند.

The aim of the study was to investigate self- serving bias on job analysis via experimental factorial design 2×12 (job characteristics × matching). The population included students of University of Isfahan that 120 individuals were selected through applying random sampling of population. The main intervention constructed by hypothetical scenario (namely vignette) including personality traits. Simultaneously they responded to instruments determine their personality (Personality-Related Position Requirements Form), however researchers pretend it is used for independent and unrelated research. Results show participants recognized a subset of matched traits better than non-matched traits (P<0.001) and judged optimistically about occurrence of positive event of Vignette hero who is double or similar to participant in their job.