پيش بيني بهره وري كاركنان بر اساس هوش اجرايي و هوش سازماني در دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان

Predicting Employees' Productivity according to Executive Intelligence and Organizational Intelligence (Case of Study: Islamic Azad University Isfahan Branch)

اين پژوهش با هدف پيش‌بيني بهره‌وري كاركنان بر اساس هوش‌ اجرايي و هوش‌سازماني در دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان، به روش توصيفي از نوع همبستگي انجام شد. جامعة آماري پژوهش را كليه كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان به تعداد 515 نفر تشكيل دادند كه از اين تعداد با استفاده از فرمول حجم نمونه كوكران و به روش نمونه‌گيري در دسترس، تعداد 220 نفر به‌عنوان نمونة آماري انتخاب شدند. ابزارهاي جمع‌آوري اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد بهره‌وري (هرسي و گلد اسميت، 1980)، پرسشنامه هوش‌اجرايي (محقق ساخته) و پرسشنامه استاندارد هوش‌سازماني (آلبرخت، 2003) بودند. به‌منظور تجزيه‌ و تحليل داده‌ها از آزمون رگرسيون ساده استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون نشان داد هوش سازماني (0/462=β) و هوش اجرايي (0/440=β) توان پيش‌بيني بهره‌وري كاركنان را در سطح معناداري (0/05>p) دارند.

This study aimed at predicting employees' productivity according to executive intelligence and organizational intelligence in Islamic Azad University Isfahan branch. Descriptive statistical correlation was conducted in this research. The study population included a total of 515 of all managers and staff of Islamic Azad University Isfahan branch. 220 people were chosen as the sample population using convenience sampling and Cochren formula. Data were collected with Productivity StandardQuestionnaire (Hersey & Goldsmith 1980), Executive Intelligence Questionnaire (researcher-made) and Organizational Intelligence Questionnaire (Albercht 2003). To analyze the data, simple regression analysis were used. The results of regression analysis showed that organizational intelligence (β= 0.426) and executive intelligence (β= 0.440) can predict employees’ productivity at a significant level (p<0.05).