چارچوب مفهومي بالندگي اعضاي هيات علمي در دانشگاه تهران

اين پژوهش با هدف شناسايي و اولويت‌بندي مؤلفه‌هاي بالندگي اعضاي هيات علمي در دانشگاه تهران به منظور ارائه يك چارچوب مفهومي طراحي و اجرا شده است. روش تحقيق از نوع تركيبي اكتشافي است كه به شيوه متوالي در دو بخش كيفي و كمي صورت پذيرفته است. ابتدا در مرحله كيفي از طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با 15 نفر از متخصصان و صاحب نظران كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده بودند، مؤلفه‌هاي بالندگي اعضاي هيات علمي شناسايي و دسته‌بندي شدند. سپس، در مرحله كمي در قالب روش تحقيق توصيفي-پيمايشي و از طريق ابزار پرسشنامه محقق‌ساخته نظرات و ديدگاه‌هاي 283 نفر از اعضاي هيات علمي دانشگاه تهران كه به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبتي انتخاب شده بودند، گردآوري شد. سپس داده‌هاي به دست آمده با استفاده از فرآيند تحليل سلسله‌مراتبي (AHP) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و مؤلفه‌هاي بالندگي اعضاي هيات علمي اولويت‌بندي گرديدند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه از ميان مؤلفه‌هاي شناسايي شده، بالندگي آموزشي با وزن نسبي 342/0 داراي بيشترين اهميت مي‌باشد. بعد از آن، مؤلفه‌هاي بالندگي پژوهشي با وزن نسبي 24/0، بالندگي فردي با وزن 195/0، بالندگي خدماتي با وزن نسبي 126/0، و بالندگي سازماني با وزن نسبي 097/0 در مراتب بعدي قرار دارند.