شناسايي و اولويت‌بندي عوامل موثر بر نزاع دسته‌جمعي در بين مرزنشينان استان اردبيل و اثر آن بر نظم و امنيت

نزاع دسته‌جمعي ازجمله آسيب‌هاي اجتماعي است كه در صورت بروز، آسيب‌هاي مادي و معنوي فراواني را براي يك جامعه در پي دارد. هدف اين مقاله بررسي و شناسايي عوامل موثر بر نزاع و درگيري در بين مرزنشينان استان اردبيل است. اين مطالعه ازلحاظ هدف، كاربردي و ازلحاظ روش، توصيفي از نوع پيمايشي است كه داده‌هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوري گرديد. جامعه آماري اين تحقيق را كليه افراد 45-19 ساله مرزنشينان استان اردبيل تشكيل مي‌دهند كه با استفاده از فرمول نمونه‌گيري كوكران 262 نفر به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب و با بهره‌گيري از نرم‌افزار spss مورد تجزيه‌ وتحليل قرار گرفتند. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهند كه بين عوامل اجتماعي و فرهنگي، اقتصادي، نظامي و انتظامي، اداري و سياسي و گرايش به نزاع و درگيري رابطه معناداري وجود دارد. نتايج براي بررسي معني‌داري بودن مدل پيش‌بيني كننده نمره كل نزاع دسته‌ جمعي نشان مي‌دهد كه ضرايب متغيرهاي اجتماعي- فرهنگي 000/ 0=P و (F.(13/627، اقتصادي با ضرايب متغيرهاي 009/ 0 =P و (14/621).F عوامل جغرافيايي و محيطي 001/ 0=P و (F(13/145، ضرايب متغيرهاي اداري - انتظامي 000/ 0=P و F.(14/651) و ضرايب عوامل سياسي 0/001 =P و (F.(15/154 متغيرهاي پيش‌بين معني‌دار است. بر اساس آزمون فريدمن عوامل اجتماعي- فرهنگي با شدت تاثير 2/54 در رتبه اول قرار داشته و عوامل اقتصادي با شدت تاثير 43/ 2، عوامل جغرافيايي با شدت تاثير 38/ 2، عوامل اداري- انتظامي با شدت تاثير 32/ 2 و عوامل سياسي با شدت تاثير 12/ 2 در رتبه‌هاي بعدي قرار داشتند. بر مبناي تبيين صورت گرفته از طريق رگرسيون و همچنين فريدمن، بيشترين تاثير را به ترتيب متغيرهاي اجتماعي و فرهنگي، اقتصادي، جغرافيايي، اداري- انتظامي و سياسي در نزاع و درگيري است.