بررسي رابطه استراتژيك هوش سازماني، فراموشي و چابكي سازماني با تفكر استراتژيك در كاركنان نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه استراتژيك هوش سازماني، فراموشي و چابكي سازماني با تفكر استراتژيك در كاركنان نيروي انتظامي بوده است. روش پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و روش توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه مورد مطالعه، شامل تمامي كاركنان فرماندهي انتظامي شهرستان لردگان از توابع استان چهارمحال و بختياري به جز افراد داراي سطح‌هاي سلامتي و بيماري كه تعداد آن‌ها بالغ بر 173 نفر بوده است. كه براي تعيين حجم نمونه براساس جدول گرجسي- مورگان 130 نفر به صورت تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري در اين پژوهش شامل 4 پرسشنامه تفكر استراتژيك، هوش سازماني، فراموشي سازماني و چابكي سازماني بوده است. كه روايي و پايايي ابزار مورد تاييد قرار گرفت. نتايج تحليل رگرسيون و بررسي ضرايب همبستگي بين نشان داد كه بين هوش سازماني و چابكي سازماني با تفكر استراتژيك رابطه مستقيم و معناداري و بين فراموشي سازماني و تفكر استراتژيك رابطه معكوس و معناداري وجود دارد. در بين ابعاد هوش سازماني ابعاد سرنوشت مشترك و فشار عملكرد مي‌توانند تفكر استراتژيك را پيش‌بيني نمايند. در بين ابعاد فراموشي سازماني بعد فراموشي سازماني تصادفي مي‌تواند تفكر استراتژيك را پيش بيني نمايد.