اثربخشي مداخله مبتني بر مدل بوم شناختي در كاهش ميل به طلاق و تعارض زناشويي

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي مداخله مبتني بر مدل بوم شناختي در كاهش ميل به طلاق وتعارض زناشويي زوجين ارجاعي به شوراي حل اختلاف و مراكز مداخله بهزيستي استان مركزي انجام شد. روش: اين پژوهش از نوع مطالعات شبه آزمايشي با گروه آزمايش و گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را تمام زوجهاي ارجاعي به شوراي حل اختلاف و مراكز مداخله بهزيستي استان مركزي تشكيل مي دادند و نمونه آماري شامل 30 زوج بود كه به شيوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه مساوي تقسيم شدند. از پرسشنامه هاي ميل به طلاق (روزلت، جانسون و مارو، 1986) و تعارض زناشويي (ثنايي، 1379) براي جمع آوري داده ها استفاده شد. در نهايت داده ها با استفاده از آزمون كوواريانس تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه نمره ميل به طلاق و تعارض زناشويي زوج هاي گروه آزمايش در پس آزمون به طور معني داري كمتر از گروه گواه شده بود ( 0/05>p). نتيجه گيري: با توجه به اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت مداخله مبتني بر مدل بوم شناختي بر كاهش ميل به طلاق تعارض زناشويي زوج ها تاثير معني داري دارد