طراحي الگوي يكپارچه خودشكوفايي مبتني بر نظريات انسان گرايانه

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحي الگوي يكپارچه خودشكوفايي بر مبناي ديدگاه هاي مختلف انسان گرايانه براي رفع اشكالات موجود در طبقه بندي هاي پيشين انجام گرفت. روش: اين پژوهش به روش كيفي تحليل مضمون و با جامعه آماري كتب روانشناسان انسانگرا شامل انگيزش و شخصيت " (مزلو، 1970)، "دستاوردهاي فراتر طبيعت انسان " (مزلو، 1971)، اديان، ارزش ها و تجربيات اوج " (مزلو، 19705)، "خودشكوفايي و فراسوي آن" (مزلو، 1995)، "انسان شدن " (راجرز، 1991)، "انسان در جستجوي معنا" (فرانكل، 1986)، "معناجويي " (فرانكل، 1988)، "الگو و رشد در شخصيت " (آلپورت، 1991) و "شدن" (آلپورت، 1955) بود. داده ها به روش تحليل مضمون تجزيه و تحليل شد. پس از مطالعه و شناسايي مفاهيم در متون، مضامين طبقه بندي و نام گذاري شدند. يافته ها: از تحليل مضامين آثار روان شناسان انسان گرا چهار مضمون اصلي به دست آمد. يافته ها نشان مي دهند خودشكوفايي داراي چهار عامل "خود متعالي "، "خود آگاه"، "خود خلاق " و "خود اجتماعي " است. نتيجه گيري: با توجه به الگوي حاصل از اين پژوهش، به نظر مي رسد تدوين مقياسي براي سنجش خودشكوفايي بر اساس اين الگوي يكپارچه مي تواند از تفاوت در نمرات خودشكوفايي در جوامع مختلف كه متاثر از تفاوت تعاريف است، پيشگيري كند.