الگوي ارتباطي بين ابعاد سرشت - منش و سامانه هاي مغزي رفتاري با علائم وسواس جبري

مقدمه: اختلال وسواس جبري چهارمين اختلال شايع روانپزشكي است كه به دليل ماهيت خاص و پيچيده آن در نظام هاي تشخيص بحث هاي زيادي در خصوص چگونگي طبقه بندي آن صورت گرفته است به نحوي كه ابعاد رفتاري و زيستي آن به صورت دقيق مشخص نشده است روش: به منظور بررسي ارتباط بين ابعاد سرشت و منش و سامانه هاي مغزي رفتاري، تعداد 228 نفر از دانشجويان پرسشنامه هاي سرشت و منش كلونينجر (125-TCI)، گري ويلسون (-GW 120) و وسواس پادوا را تكميل نمودند. نتايج با استفاده از روش تحليل رگرسيون چند متغيره تحليل شد. | يافته ها: نتايج نشان داد كه بين ابعاد نوجويي، آسيب پرهيزي و پشتكاري و ابعاد منش همكاري و خودراهبري و سامانه هاي بارداري و فعال سازي رفتاري با علائم وسواس همبستگي هاي معنادار وجود دارد. همچنين ابعاد آسيب پرهيزي و نوجويي از ابعاد سرشت و همكاري و خودراهبري از ابعاد منش توام با بازداري رفتاري توانستند تا علائم محتلف اختلال وسواس جبري را پيش بيني نمايند. نتيجه گيري: با توجه به نقش ابعاد سرشتي- منشي و سامانه هاي مغزي رفتاري در پيش بيني علائم وسواس، مي توان عنوان نمود كه اختلال وسواس جبري پايه هاي زيستي عصبي بارزي دارد