بررسي حافظه خودسرگذشتي بيش كلي گرا و تاخير زماني در بازيابي خاطرات در افراد افسرده و مضطرب

پژوهش حاضر به بررسي حافظه سرگذشتي بيش كلي گرا و تاخير زماني در بازيابي خاطرات، در افراد افسرده و مضطرب، مي پردازد. بدين منظور 10 فرد افسرده، 10 فرد مضطرب و 10 فرد سالم از بين دانشجويان دانشگاه تبريز كه به مركز مشاوره دانشگاه مراجعه كرده بودند انتخاب شدند. جهت گردآوري داده ها، پس از تكميل پرسشنامه افسردگي و اضطراب بك، از آزمون بازخواني از حافظه سرگذشتي، استفاده شد. براي تحليل داده هاي پژوهش، تحليل واريانس يك متغيره (ANOVA)، براي مقايسه بيش كلي گرايي و تاخير زماني در 3 گروه افسرده، مضطرب و سالم و آزمون توكي براي مقايسه دو به دو به كار برده شد. همچنين از تحليل واريانس چندمتغيره (MANOVA) براي بررسي ميزان يادآوري خاطرات مثبت و منفي در 3 گروه استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بيش كلي گرايي در حافظه سرگذشتي افراد افسرده بيشتر از افراد مضطرب و سالم است. همچنين تاخير زماني در بازيابي خاطرات در افراد افسرده بيشتر از افراد مضطرب و سالم است و افراد افسرده و مضطرب خاطرات منفي بيشتر و خاطرات مثبت كمتري را نسبت به افراد سالم يادآوري مي نمايند