مباني فلسفه تطبيقي از ديدگاه هانري كربن

در اين مقاله سخن درباره اين است كه چون به تطبيق ميان دو نظام تفكر مي پردازيم ،برچه مبنايي عمل مي كنيم؟آيا صرفا تشابهات ظاهري و صوري را ميان اين دو نظام مشخص مي كنيم؟ كربن مبناي تطبيق را بر پديدار شناسي استوارمي كند.پديدار شناسي درنظر او مجالي است براي گذشتن از تاريخ زدگي و مذهب اصالت امر تاريخي و نهايتا رسيدن به مرتبه اي كه تطبيق در آنجا صورت مي پذيرد.اين مرتبه با تاريخ انفسي ملازم مي شود،تاريخي كه دروجود آدمي جاري است و با ظهور حقيقت وجود و مفتوح ماندن درقبال آن مربوط مي شود.