روابط مرزي ايران و عثماني در دوره قاجاريه (مورد مطالعه: نوار مرزي سومار)

كرمانشاهان به عنوان يكي از ايالات بزرگ و مهم ايران در دوره ي قاجاريه با عثماني داراي مرز مشترك بوده و سومار يكي از توابع كرمانشاهان در اين دوره ها بوده كه به دليل مرز قرارگرفتن نام آن در اسناد قاجاريه و عثماني پديدار شده و مورد مناقشه ايران و عثماني بوده است، پژوهش حاضر در پي پاسخ به اين پرسش است كه چه مسائل و عواملي موجب روابط و مناقشه ي ايران و عثماني در سومار گرديده است؟ نتايج پژوهش بيان گر آن است كه عبور رودخانه ي گنگير از سومار و وارد شدن آن به خاك مندلي از توابع عثماني، حاصلخيزي منطقه و وجود نخلستان ها و مزارع كشاورزي مردمان سومار و مندلي و نياز آن ها به آب رودخانه ي گنگير، نزديكي سومار به بغداد، وجود اقوام كردزبان در مندلي كه بيشتر از مردم سومار و ايلات پشت كوه (ايلام امروزي) و كلهر ساكن كرمانشاهان بوده اند و اختلاف بين واليان پشت كوه و كرمانشاهان بر سر اداره ي سومار و دخالت انگليسي ها در اين منطقه از مهم ترين عوامل تعيين كننده در روابط ايران و عثماني در سومار بوده است. تحقيق حاضر، پژوهشي در حيطه ي جغرافياي تاريخي و بر اساس روش تحقيق تاريخي و به صورت توصيفي و تحليلي، به عمل آمده است. در اين روش مبناي كار بر استخراج داده ها از منابع اصلي و در مواردي برحسب ضرورت تحقيقات تاريخي صورت مي پذيرد كه پس از گردآوري و پردازش داده ها، در چارچوب رويكرد تحليلي روند تحولات مورد تحليل و بررسي قرار مي گيرد.