شماره ركورد :
976075
عنوان مقاله :
مقايسه تاثير دو نوع پروتكل تمريني (هوازي و مقاومتي) بر سطوح اينترلوكين-10، پروتئين واكنشگر C و شاخص مقاومت به انسولين در زنان ديابتي نوع دو
عنوان به زبان ديگر :
Comparison the Effect of Two Exercise Training Protocols (Aerobic and Resistance Exercises) on Levels of Interleukin-10, C-Reactive Protein (CRP) and Insulin Rresistance Index in Women with Type 2 Diabetes
پديد آورندگان :
خسروي، نيكو دانشگاه الزهرا - دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي , فتاحي، فهيمه دانشگاه الزهرا - دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي , رمضان خاني، اعظم دانشگاه تهران - دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي
تعداد صفحه :
8
از صفحه :
285
تا صفحه :
292
كليدواژه :
اينترلوكين- 10 , پروتئين واكنشگر C , ديابت نوع دو , تمرين هوازي , تمرين مقاومتي
چكيده فارسي :
اهداف: التهاب مزمن در بدن مي‌تواند محركي براي مقاومت به انسولين و ديابت نوع دو باشد. پروتئين واكنشگر (C (CRP شاخصي از التهاب سيستميك و اينترلوكين-10 يكي از مهم‌ترين سايتوكاين‌هاي ضدالتهابي است. هدف تحقيق حاضر، مقايسه تاثير دو نوع پروتكل تمريني (هوازي و مقاومتي) بر سطوح اينترلوكين-10، CRP و شاخص مقاومت به انسولين در زنان ديابتي نوع دو بود. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون در سال 1394، 24 زن مبتلا به ديابت نوع دو مراجعه‌كننده به مراكز كنترل ديابت شهر تهران به‌روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شده و به‌طور تصادفي به سه گروه 8نفري؛ تمرين هوازي، تمرين مقاومتي و كنترل تقسيم شدند. تمرينات در گروه هوازي با 65-50% حداكثر اكسيژن مصرفي و در گروه مقاومتي با شدت 70-60% يك تكرار بيشينه به‌مدت 10 هفته انجام شد. قبل و بعد از تمرينات، شاخص‌هاي آنتروپومتريك و نمونه‌هاي خوني آزمودني‌ها مورد ارزيابي قرار گرفت. داده‌ها به‌كمك نرم‌افزار SPSS 20 و توسط آزمون آناليز واريانس با اندازه‌هاي تكراري تحليل شدند. يافته‌ها: پس از 10 هفته، سطوح اينترلوكين-10 در گروه‌هاي هوازي و مقاومتي افزايش معني‌دار و سطوح انسولين، گلوكز ناشتا و شاخص مقاومت به انسولين كاهش معني‌دار يافت، ولي غلظت CRP و درصد چربي بدن تنها در گروه تمرين مقاومتي كاهش معني‌دار داشت (05/0p<). نتيجه‌گيري: هر دو نوع تمرين مقاومتي و هوازي موجب بهبود سطوح گلوكز ناشتا، انسولين، شاخص مقاومت به انسولين و افزايش سطح اينترلوكين-10 در زنان ديابتي نوع دو مي‌شود. همچنين تمرين مقاومتي در اين افراد ميزان CRP را كاهش مي‌دهد.
چكيده لاتين :
Aims: Chronic inflammation in the body can be a stimulant for insulin resistance and type 2 diabetes. C-reactive protein (CRP) is an indicator of systemic inflammation and Interleukin-10 is one of the most important anti-inflammatory cytokines. The purpose of this study was to compare the effect of two exercise training protocols (aerobic and resistance exercises) on levels of Interleukin-10, CRP and insulin resistance index (HOMA-IR) in women with type 2 diabetes. Materials & Methods: In this semi-experimental study with pre-test and post-test design in 2015, 24 women with type 2 diabetes who referred to diabetes control centers in Tehran city were selected by random sampling method and randomly divided into three groups (n=8): aerobic training group, resistance training group and control group. Exercise training was conducted in aerobic training group with 50-65% of maximum oxygen consumption (Vo2max) and in resistance training group with intensity of 60-70% one repetition maximum (1RM) for 10 weeks. Before and after exercise, anthropometric indices and blood samples of subjects were evaluated. Data were analyzed by SPSS 20 software and using repeated measures analysis of variance. Findings: After 10 weeks, levels of Interleukin-10 in the aerobic training and resistance training groups were significantly increased and insulin, fasting glucose and insulin resistance index decreased significantly, but CRP concentration and body fat percentage decreased only in the resistance training group (p<0.05). Conclusion: Both exercise training protocols improve fasting blood glucose, insulin, insulin resistance index and increase levels of Interleukin-10 in type 2 diabetic women. Resistance training also decrease levels of CRP.
سال انتشار :
1396
عنوان نشريه :
افق دانش
فايل PDF :
3690518
عنوان نشريه :
افق دانش
لينک به اين مدرک :
بازگشت