پارادايم هاي پژوهشي در مطالعات مربوط به سازمان و مديريت نظام آموزش عالي: تحليلي بر مقالات فصلنامه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي

بحث پارادايم‌هاي علوم اجتماعي در حوزه آموزش عالي در حال گسترش است. هدف اين تحقيق جمع‌آوري شواهد تجربي از وضعيت پارادايم‌ها در دانش مربوط به سازمان و مديريت آموزش عالي ايران است. در اين مطالعه سعي شده ضمن بررسي مباني و روند تحول پارادايم‌ها به اين سؤالات پاسخ داده شود: روند تحول پارادايم‌هاي جايگزين در بين محققان سازمان و مديريت آموزش عالي ايران چگونه است؟ و نمونه‌هايي از تحقيقات در قالب پارادايم‌هاي جايگزين كدام‌ها هستند؟ در اين پژوهش از روش تحقيق توصيفي استفاده شد. تعداد 283 مقاله از فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي آموزش عالي در طول ده سال به‌عنوان جامعه انتخاب و 35 مقاله بر اساس محتواي آنها كه مرتبط با حوزه سازمان، مديريت و رهبري بودند به ‌عنوان نمونه پژوهشي تحليل محتوا شدند. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه بيش از 91 درصد پژوهش‌ها بر اساس پارادايم كاركردگرايي و كمتر از 9 درصد در قالب پارادايم تفسيري مي‌باشند. حوزه تحقيقات سطح موسسه، سطح بخشي يا منطقه‌اي و سطح ملي به‌ ترتيب 57% ، 32% و 11% بوده است. در نهايت فرمت چهار پارادايم كاركردگرايي، تفسيري، انتقادي و پست‌مدرن موردبحث قرارگرفته است.