مقايسه تطبيقي ماهيت تحصيلات تكميلي در دانشگاه‌هاي نظري و علمي كاربردي: بررسي تجربه ايران

مقاله حاضر باهدف بررسي و مقايسه تطبيقي تحصيلات تكميلي دانشگاه‌هاي نظري و دانشگاه جامع علمي كاربردي نگارش يافته است. مطالعه حاضر با روش تحقيق آميخته و رويكردي تحليلي-توصيفي ناهم‌زمان انجام‌شده است. در اين مطالعه با بهره‌گيري از ادبيات بين‌المللي مرتبط با تحصيلات تكميلي، اسناد بالادستي مرتبط با گسترش كمي و كيفي تحصيلات تكميلي ايران، بحث و تبادل‌نظر در شوراي تحصيلات تكميلي دانشگاه جامع علمي كاربردي، مصاحبه با متخصصين و كارشناسان صاحب‌نظر و ميزگرد تخصصي با كارشناسان دانشگاه جامع علمي كاربردي اطلاعات لازم جمع‌آوري، كدگذاري و تحليل‌شده‌اند. ابزارهاي جمع‌آوري اطلاعات عبارت بودند از: مصاحبه‌هاي فردي و گروهي نيمه‌باز، بحث و ارزيابي با حضور كارشناسان اهل‌فن، مشاهده مستقيم محقق، اسناد و اطلاعات موجود در دانشگاه جامع علمي كاربردي. نتايج نشان داد كه: 1-تنوع‌گرايي در عرصه آموزش عالي گسترش پيداكرده است. لذا ايجاد دانشگاه جامع علمي كاربردي در ايران و گسترش دوره‌هاي تحصيلات تكميلي در اين دانشگاه فرصت جديد و متنوعي براي ارائه خدمات آموزش عالي مهارتي در كشور ايران فراهم ساخته است كه داراي پشتوانه بين‌المللي، تجربي و مهارتي است. 2- در نهادسازي اين نظام جديد دانشگاه نتوانسته است شرايط و بستر مناسب برون دانشگاهي (سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي) و درون دانشگاهي (تبيين مباني نظري، اجراي آيين‌نامه‌ها، مديريت و نظارت بر اجرا و ارزيابي) را به‌خوبي فراهم نمايد. 3- در صورت سياست­گذاري و سرمايه­گذاري مناسب و توجه به حل مشكلات طرح‌شده، اين نظام از تحصيلات تكميلي مي­تواند در كنار دوره‌هاي تحصيلات تكميلي دانشگاه‌هاي نظري رويكرد مطلوبي براي توسعه كمي و كيفي فناوري در كشور باشد.