بررسي وثاقت روايات طبري در تاريخ الرّسل و الملوك نمونه موردي: هنادبن سري و عبيدالله بن سعدزهري

تاريخ­ طبري از متقدم­ترين تواريخ عمومي است كه به شيوه حديثي- خبري تدوين شده ­است. بدين معني كه نويسنده در نقلِ گزارش هاي تاريخي، سلسله اسناد و راويان اخبار را ذكر كرده ­است. عدم توجه طبري به روايات موثق و گزارش­ هاي تاريخي معتبر و مستند، عاملي بوده كه برخي از روايات اين اثر از اعتبار يكساني برخوردار نباشد؛ چنانكه گاهي روايات متضاد و متناقض در كنار هم نقل شده ­است. پژوهش حاضر واكاوي تعيين وثاقت و عدم وثاقت روايات تاريخ الرسّل، جرح و تعديل راويان آن در فاصله­ ي زماني 11 تا 40ق است. سؤال اصلي نوشتار پيش­رو ميزان وثاقت روايات تاريخ­ طبري است.؟ يافته­ ها كه به شيوه توصيفي- تحليلي و با بررسي شرح ­حال مشايخ طبري انجام شده ­است، نشان مي­ دهد كه طبري در فاصله زماني(11-40ق)، بيشتر از 800 روايت از سرّي و زهري نقل كرده ­است. در تمامي سلسله اسناد روايات منقول از ايشان، سيف بن عمر تميمي از راويان اخبار بوده ­است. شخصيت علمي سيف، وثاقت اخبار و رواياتش از ديدگاه محدثان و رجال ­شناسان متقدم و متأخر مورد نقد جدي است، بنابراين وثاقت، صحت، ارزش و اعتبار روايات طبري در سال هاي(11-40ق) با توجه به شاخص ارزيابي روات، مورد نقد و ترديد است.