تاثير مشاوره گروهي مسير شغلي به سبك رويكرد تصادفي برنامه ريزي شده بر پرورش مهارت هاي آمادگي فرصت يابي حرفه اي دانشجويان دانشگاه اصفهان

The effectiveness of career counseling based on krumboltz planned happenstance approach on enhancement of skills of Isfahan university students

هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان تاثير مشاوره گروهي مسير شغلي به سبك رويكرد تصادفي برنامه ريزي شده كرومبولتز بر پرورش مهارت هاي آمادگي فرصت يابي حرفه اي دانشجويان دانشگاه اصفهان بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانشجويان دانشگاه اصفهان در سال 1387 بود كه از طريق نمونه گيري در دسترس نمونه اي به تعداد 26 نفر به طور تصادفي از آن انتخاب شد كه در دو گروه آزمايش و گواه هر كدام 13 نفر جايگزين شدند. هر دو گروه طي سه مرحله (پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري) مورد ارزيابي قرار گرفتند. ابزار استفاده شده در اين تحقيق مقياس آمادگي فرصت يابي حرفه اي بوده است. به منظور اجراي پژوهش، گروه آزمايش طي شش جلسه تحت مشاوره گروهي شغلي به سبك رويكرد تصادفي برنامه ريزي شده كرومبولتز قرار گرفت و گروه گواه در ليست انتظار باقي ماند. به منظور تاثير ماندگاري مشاوره به فاصله 20 روز پس از جلسه آخر يك جلسه پيگيري برگزار گرديد. به منظور تحليل داده ها از نرم افزار spss-15 و تحليل كواريانس استفاده و نتايج زير حاصل شد: نتايج نشان داد كه مشاوره گروهي مسير شغلي به سبك رويكرد تصادفي برنامه ريزي شده، كنجكاوي دانشجويان را هم در مرحله پس آزمون (P=0.04)و هم در مرحله پيگيري (P=0.001) و نيز خوش بيني دانشجويان را در مرحله پيگيري (P=0.04)افزايش داده است ولي بر افزايش پشتكار، انعطاف پذيري و ريسك پذيري دانشجويان، موثر نبوده است.

The purpose of this study was to examine the effectiveness of career counseling based on krumboltz planned happenstance approach on enhancement of skills of Isfahan university students. The population of the study consisted of students of the university of Isfahan، from which a sample of 26 students were randomly selected. The Openness to Vocational Opportunity Scales was administered to all subjects at the pre، post and follow-up stages. The experimental group received Krumboltz planned happenstance approach training، while control group was in waiting list. In order to investigate the effectiveness of lasting، a follow-up test was held after twenty days from the last intervention session. The results of covariance analysis showed that two groups were significantly different in curiosity in post-test (P=0.04) and follow-up (P=0.001). Also، two groups were significantly different in optimism only in follow-up (P=0.04)، but there was no significant difference in persistence، flexibility and risk taking in both groups .