آموزش حل مسئله خانواده محور به والدين و تأثير آن بر ادراك كودك از والدين

پژوهش حاضر با هدف آموزش حل مسئله خانواده‌محور به والدين و تعيين اثربخشي آن بر ادراك كودك - والد انجام شد. طرح پژوهش نيمه تجربي از نوع پيش‌آزمون - پس‌آزمون - پيگيري با گروه گواه بود. تعداد 120 دانش ­آموز با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند و با انتساب تصادفي به دو گروه آزمايشي (60 نفر) و گواه (60 نفر) تقسيم شدند، ابتدا والدين گروه آزمايشي 10 جلسه در كارگاه تربيت كودك / نوجوان انديشمند شركت كردند سپس گروه آزمايشي به مدت سه ماه تحت برنامه حل مسئله خانواده‌محور مورد آموزش قرار گرفتند، براي جمع­ آوري اطلاعات از نسخه ادراك كودك از والدين (گرولنيك، ريان و دسي، 1997) فرم كودكان استفاده شد. يافته‌ها طبق گزارش كودكان در سه مرحله پيش‌آزمون- پس‌آزمون (فاصله سه ‌ماهه) و پيگيري (فاصله يك ‌ماهه) نشان داد، در گروه آزمايشي، بين نمرات پيش‌آزمون- پس‌آزمون در زيرمقياس‌هاي ادراك كودك - والد تفاوت معناداري وجود داشت اما بين نمرات پس‌آزمون - پيگيري در زيرمقياس‌هاي ادراك كودك - والد تفاوت معنادار نبود. بر اين اساس مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه آموزش حل مسئله خانواده‌محور به والدين بر ادراك كودك - والد اثربخش بود و ادراك كودك - والد را بهبود بخشيده است.