تحول نظريه هاي منازعه و همكاري در روابط بين الملل

Development of the theory of conflict and cooperation in international relations

منازعه، همزاد زندگي اجتماعي انسان بوده است و نوع خشونت‌آميز آن،يعني جنگ، همواره جنگ يكي از نگرانيهاي وي براي ادامه حيات به شمار مي‌رود.بنابراين،تلاشهاي نظري‌ بسياري توسط بشر براي توضيح منظم و قانونمند اين پديدهء اجتماعي صورت گرفته كه‌ حاصل آن پردازش نظريه‌هاي مختلف در زمينهء جنگ و صلح و مناقشه و همكاري در روابط بين‌الملل مي‌باشد.هريك از اين‌رويكردهاي نظري براساس مفروضه‌ها و اصول‌ خود،تفاسير و قرائت‌هاي مختلفي از اين دو پديده ارائه ميدهند. در اين نوشتار،سعي مي‌شود با توضيح و تشريح نظريه‌ هاي مختلف منازعه و همكاري يا به عبارت ديگر،جنگ و صلح،فرآيند تحول در سير نظريه‌ پردازي در اين‌ حوزه واكاوي و تبيين گردد.در چارچوب سطوح تحليل سه‌گانه در روابط بين‌الملل، نشان داده خواهد شد كه نظريه‌هاي منازعه و همكاري از سطح تحليل خرد فردي به سوي‌ سطح تحليل كلان تحول و تغيير يافته‌اند.در اين ميان،تحولات و دگرگونيهاي عيني در عرصه بين‌ المللي نقش بسزايي در اين تكامل نظري داشته است.