توجيه آراي مدني و ضمانت اجراي عدم رضايت آن

Entirely justified and guarantee fundamental civil unsatisfied even

اصل يكصد و شصت و ششم قانون اساسي دادگاه‌ها را مكلف نموده است كه آراء مستند و مستدل صادر نمايند و بند 4 ماده 296 قانون آيين دادرسي مدني ـا تفضيل‌ بيشتري دادرسان را مكلف به توجيه آراء خود نموده است.هدف اين مقاله بيان فلسفه اين‌ حكم قانونگذاري،توجيه مباني آن،چگونگي اجراء اين حكم در دادگاه‌ها و ضمانت عدم‌ رعايت آن است. در اين مقاله سعي شده توجيه موضوعي و توجيه حكمي به‌طور جداگانه مورد بررسي‌ و چگونگي رعايت آنها به وسيله دادرسان مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و در اين مورد تا جاي ممكن حقوق ساير كشورها مورد مطالعه تطبيقي قرار گيرد.