پيشگيري از جرم از طريق توسعه اجتماعي

Tumor crime through social development

در نتيجه عدم موفقيت نظام كيفري سنتي (مبتني بر سزادهي و بازپروري) در مهار نرخ‌ فزاينده بزهكاري،ضرورت اتخاذ راهبردهاي پيشگيرانه بيش از پيش مورد توجه قرار گرفت.از ميان انواع رويكردهاي جاري،پيشگيري از جرم از طريق توسعه اجتماعي‌ جايگاه خاصي در ميان پژوهش‌هاي جرم شناختي و سياستگزاري‌هاي جنايي يافته‌ است.ضرورت بررسي شرايط اجتماعي جرم‌زا و تشريك مساعي جامعه و اركان مختلف‌ آن از قبيل خانواده،نهادهاي آموزشي،بهداشتي و خدماتي در پيشگيري از جرم،هرگز تا به اين حد مورد توجه قرار نگرفته بود.درست به همين دليل است كه در اين‌رويكرد تاكيد مي‌گردد كه قوت و ضعف هركدام از نهادهاي مذكور،نقش مؤثري در افزايش يا كاهش نرخ بزهكاري آينده در اجتماع خواهد داشت.در اين مقاله ضمن مطالعه برخي‌ ابتكارهاي پيشگيري از جرم از طريق توسعه اجتماعي در كانادا،به تلاش‌ها و تجارب‌ برخي ديگر از كشورها و نهادهاي بين‌المللي در اين زمينه نيز اشاره شده است.مطالعه و آشنايي با اين اقدامات و مشكلات رودرروي آنها براي سياستگزاري جنايي در ايران كه‌ اكنون در آستانه درك شكست نظام كيفري سنتي و ضرورت توجه بيشتر به پيشگيري از جرم است،خالي از فايده نخواهد بود.