اثربخشي گشتالت درماني گروهي بر كاهش تهاجم و كينه‌توزي دانش آموزان پسردبيرستاني

مقدمه: پرخاشگري يكي از مشكلات مهم دوره نوجواني است كه همه‌ي ابعاد رشد و سلامت نوجوانان را تحت تأثير قرار مي‌دهد و پيامدهاي منفي همچون تصوير ذهني منفي در ميان همسالان و آموزگاران، طرد از سوي همسالان، افت تحصيلي، مصرف مواد، مشكلات ارتباطي با خانواده و بزهكاري را در پي دارد. هدف: لذا پژوهش حاضر باهدف تعيين اثربخشي مشاوره گروهي به شيوه‌ي گشتالت درماني بر كاهش تهاجم و كينه‌توزي دانش آموزان پسر دوره دبيرستان صورت گرفت. روش: اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون بود. از ميان مدارس پسرانه دوره دبيرستان از طريق نمونه‌گيري خوشه‌اي يك مدرسه انتخاب و با اجراي پرسشنامه پرخاشگريAGQ، 24 نفر از دانش‌آموزان انتخاب و به‌صورت تصادفي در 2 گروه آزمايش (12نفر) و كنترل (12 نفر) جايگزين شدند. 8 جلسه گشتالت درماني گروهي بافاصله زماني يك هفته براي گروه آزمايش اجرا شد و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. يافته‌ها: پردازش داده‌هاي پژوهش با استفاده از آمار توصيفي و تحليل واريانس انجام گرفت كه نتايج نشان داد بين گروه‌هاي موردمطالعه تفاوت معناداري وجود دارد. (p<0/5) نتيجه‌گيري: مشاوره‌ي گروهي به شيوه‌ي گشتالت درماني بر كاهش تهاجم و كينه‌توزي مؤثر بوده است.