بررسي تطبيقي روند تحول رمان تنگسير صادق چوبك به فيلم اقتباسي "تنگسير" امير نادري

در مقاله ي پيش رو تلاش شده با در نظر گرفتن كتاب تنگسير اثر صادق چوبك (1342) و فيلم اقتباس شده از آن ساخته ي امير نادري (1352) به عنوان نمونه، در يك بررسي تطبيقي به روش توصيفي- تحليلي نشان داده شود كه اقتباس سينمايي چگونه مي تواند زواياي مختلف و ناپيداي يك متن ادبي را نشان داده و در چه مواردي نيز در نشان دادن تمام ابعاد ايده و فكر مسلط بر اثر ادبي دچار ضعف و نقصان است. در يك برآيند كلي مي توان گفت با وجود وفاداري فيلم ساز به قصه ي اصلي در ساخت فيلم، تغييراتي در اثر سينمايي وجود دارد كه برخي در نتيجه ي تفاوت ساختار بيان در دو رسانه ي مختلف ادبيات و سينماست و از آن گزيري نيست؛ ديگري تفاوت هايي است كه فيلم ساز براي بهبود چارچوب انتقال محتوا و تشديد اثر حسي در انتقال به مخاطب از آنها بهره برده، كه اثرات مثبت و منفي مشخصي ايجاد كرده و در نهايت برخي از تغييرات نيز به انگيزه هاي اقتصادي و جلب توجه مخاطب عام بيشتر و با رويكردهاي تجاري است كه از يك سو باعث كاهش وجه هنري در بيان فيلم نسبت به اثر ادبي و ايجاد ابهام در انتقال كامل ايده و انديشه ي مسلط بر اثر شده، اما از سوي ديگر ميزان استقبال مخاطبان عام از قشرهاي مختلف جامعه را افزايش داده است.