اولويت‌بندي استراتژي‌هاي سازماني

امروز بيشتر سازمان‌ها براي افزايش توانمندي‌ها، رشد و بقاي بلندمدت و كاهش ريسك عمليات خود نيازمند تدوين برنامه‌ريزي استراتژيك هستند. پس از تدوين استراتژي­ها، تعيين اولويت استفاده از استراتژي­ها از اهميت ويژه­اي برخوردار است. از مدل‌هاي تصميم‌گيري چندشاخصه مي‌توان براي اولويت‌بندي استراتژي‌ها استفاده كرد. هدف اصلي اين پژوهش، مقايسه­ ي نتايج حاصل از ماتريس QSPM و تكنيك­هاي مپك و ويكور در تعيين اولويت استفاده از استراتژي­ هاي به دست آمده براي شركت شرق سازه­ي كوير يزد مي­باشد. جامعه‌ي آماري اين پژوهش شامل اعضاي هيئت‌مديره و كاركنان شركت شرق سازه‌ي كوير يزد، تمامي مديران عامل شركت‌هاي ساختماني و پيمانكاري يزد و اعضاي هيئت ‌علمي دانشكده‌ي مهندسي عمران دانشگاه يزد و مديران و معاونان اداره كل راه و شهرسازي استان يزد بوده است. اطلاعات مورد نياز پژوهش از نظرات خبرگان در دسترس استخراج شده است. براي انجام اين پژوهش، در ابتدا برنامه­ ريزي استراتژيك براي شركت شرق سازه انجام شده و به كمك ماتريس SWOT، استراتژي‌‌هايي براي شركت شناسايي شده است. سپس با استفاده از ماتريس SPACE، استراتژي‌هاي تدافعي براي شركت شرق سازه مناسب تشخيص داده شده و پس از آن به كمك ماتريس QSPM، اين استراتژي‌‌ها رتبه‌بندي شده است. در قسمت بعد، تمامي استراتژي‌‌هاي شناسايي‌شده به كمك تكنيك­هاي مپك و ويكور رتبه‌بندي شده است. سپس نتايج حاصل از ماتريس QSPM و تحليل مپك و ويكور مقايسه شده و تفاوت اين سه روش در اولويت‌بندي استراتژي‌ها مشخص شده است.