مدل تأثير انگيزه تحصيلي با ميانجي‌گري سرمايه روان‌شناختي بر موفقيت تحصيلي

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير مدل انگيزه تحصيلي با ميانجي گري سرمايه روانشناختي بر موفقيت تحصيلي دانشجويان بود. جامعه ي آماري دانشجويان بدون كنكور دانشگاه علمي كاربردي در چهار گروه آموزشي صنعت ، كشاورزي ، مديريت و خدمات اجتماعي و فرهنگ و هنر بود كه ببا انتخاب تصادفي گروه منابع طبيعي انتخاب شد و از بين دانشجويان امور زراعي، امور دامي ، امور گلخانه اي، منابع طبيعي، دامپزشكي، شيلات ، صنايع غذايي و فراورده هاي گوشتي ،250 نفر بصورت نمونه گيري خوشه اي تك مرحله انتخاب شدند و با اجراي پرسشنامه هاي انگيزه تحصيلي ، سرمايه روانشناختي و معدل آخرين ترم تحصيلي جهت سنجش موفقيت تحصيلي، داده ها گرد آوري شد. با روش تحيل مسير ارزيابي شد. نتايج به دست آمده نشان داد كه الگوي موردنظر از برازش مورد قبول برخوردار است. انگيزه تحصيلي بر سرمايه روانشناختي و موفقيت تحصيلي اثر مستقيم دارد. همچنين سرمايه روانشناختي بر پيشرفت تحصيلي نيز اثر مستقيم دارد. روابط ميانجي نيز نشان داد انگيزه تحصيلي از طريق سرمايه روانشناختي بر موفقيت تحصيلي اثر غيرمستقيم دارد. بطور كلي افرادي كه داراي انگيزه تحصيلي وسرمايه روانشناختي هستند در موفقيت تحصيلي عملكرد بهتري از خود نشان مي دهند.