معيارهاي كارامدي درون‌سازماني نهادهاي مبارزه با فساد اقتصادي (با تأكيد بر كنوانسيون مريدا و طرح تشكيل سازمان مبارزه با مفاسد اقتصادي)

كنوانسيون مبارزه با فساد سازمان ملل متحد كشورهاي عضو را به ايجاد نهاد يا نهادهاي متناسب براي پيشگيري و مبارزه با فساد توصيه نموده است. به‌رغم تأكيد فزاينده درباره مبارزه با فساد، بسياري از تلاش‌ها در اين زمينه به دلايلي مانند: اهداف غيرواقعي، شاخص‌هاي ارزيابي نامناسب، اعتبار اندك سازمان‌هاي مبارزه با فساد در افكار عمومي و عدم حمايت‌هاي سياسي لازم به شكست انجاميده است؛ لذا بررسي كارامدي سازمان‌هاي مبارزه با فساد مي‌تواند بسترساز مبارزه‌اي كارامد با فساد باشد. اين مقاله با روشي تحليلي و تأكيد بر سند مهمي مانند كنوانسيون مبارزه با فساد سازمان ملل متحد و مقايسه آن با طرح تشكيل سازمان مبارزه با مفاسد اقتصادي، به ارائه مدلي جامع در مورد معيارهاي كارايي درون‌سازماني نهادهاي مبارزه با فساد مي‌پردازد. در بيشتر مطالعات انجام شده داخلي و بين‌المللي، اين معيارها احصا نشده، مورد بررسي قرار نگرفته و مدلي نيز براي سنجش كارامدي و اثربخشي اين نهادها كه از جمله نهادهاي حاكميتي محسوب مي‌گردند، ارائه نشده است؛ بلكه آنچه شاهد آن بوده‌ايم توصيه‌هاي كلي و مطالعات تطبيقي در حوزه سازمان‌هاي مبارزه با فساد بوده است. اين نوشتار با ارائه نظريه نويني به نام نظريه انسجام در زمينه كارامدي نهادهاي مبارزه با فساد اقتصادي و تقسيم معيارهاي كارامدي براساس اين نظريه به معيارهاي انسجام دروني و بيروني و همچنين با تحليل سند سازمان ملل و طرح مزبور براساس اين معيارها، به ارائه پيشنهادهاي كاربردي مي‌پردازد.