بازتاب انديشه‌هاي شيعي در اشعار ابن‌شكيل اندلسي

مضامين اسلامي و شيعي، جايگاه ويژه‌اي در ميان شاعران مسلمان دارد. اديبان اندلس نيز در ساية دولت‌هايي با گرايش شيعي هم‌چون بني‌حمود و موحدين، به اين مذهب گرايش داشته و در شعر خود از مضامين آن بهره گرفته‌اند. ابوالعباس احمدبن‌شكيل، يكي از شاعران اندلس در دورة موحدين بود كه انديشه‌هاي شيعي در شعر وي، بيش از مضامين ديگر بازتاب داشت. بهره‌گيري از آيات قرآن و اشاره به رويدادهاي تاريخ اسلام، از جمله جانشيني پيامبر و عاشورا، محتواي غالب اشعار ديني وي است. شاعر براي اثبات حقانيت امام علي(ع)، به دلايلي هم‌چون: واقعة غدير خم، آية تطهير، حديث منزلت و علم و شجاعت امام اشاره مي‌كند. اين نوشتار، به تحليل و توصيف باورهاي شيعه در اشعار وي مي‌پردازد. اين مضامين مي‌تواند به خوبي گوياي روح حاكم بر زمان شاعر يعني دورة موحدين در اندلس و هم‌چنين نشان‌دهنده مذهب وي باشد. از اندك اشعار باقي‌مانده از ابن‌شكيل، مي‌توان دريافت كه اشعار وي در نهايت سادگي و به دور از تكلفات لفظي است و بيش از آن‌كه در خدمت لفظ و آرايه‌هاي بديعي باشد، در خدمت معنا و بيان انديشه‌هاي شاعر است.