بررسي نقش ساختار رياستي يا پارلماني در اقتدار نظام ج.ا.ا

نظام ج.ا.ا در حوزه ساختار سياسي ناظر بر نظام پارلماني صاحب تجربه است. تا پيش از بازبيني قانون اساسي در سال 1368، كشور بر اساس ساختار پارلماني تمشيت مي‌شد. ليكن در مقطع چند سال اخير برخي صاحب‌نظران بر اين باورند كه ساختار نظام رياستي، مطلوب نظر مقتضيات كشور نيست و بستر تعامل قوا را ميسر نمي‌سازد. ضمن اينكه برخي معتقدند اين تغيير بايد در مقطعي شكل بگيرد كه كشور صاحب نظام حزبي توانمند به معناي حقيقي باشد در غيراين‌صورت تغيير نظام از رياستي به پارلماني مشكلي را مرتفع نمي‌سازد. علي‌هذا وجه مميزه برجسته ساختار سياسي نظام رياستي و پارلماني معطوف به چگونگي انتخاب رييس قوه اجراييه است. اين تفاوت در آنجايي بروز و ظهور مي‌يابد كه قوه مجريه برآمده از راي غير مستقيم مردم، خود را در برابر قوه مقننه پاسخ‌گو بداند و قوه مقننه در برابر قوه مجريه برتري حقوقي يابد. بنابراين چارچوب نظام واره نهادهاي حاكميتي در ساختار نظام‌هاي سياسي، از اهميت بالايي برخوردار است؛ چرا كه تركيب‌بندي نظام سياسي و همچنين اصل كارآمدي، حاكي از تقسيم مسئوليت‌ها و تفكيك امور بطور متناسب ارزيابي مي‌شود. لذا اينكه تركيب نهادي حكومت و تقسيم وظايف بين افراد، از چه سازوكاري برخوردار است؟ و كدام ساختار مناسب حال كنوني كشور مي‌باشد از مهمترين سوالات پيش‌روي اين تحقيق است. كه با روش تحليلي- توصيفي و اخذ نظر خبرگان و كارشناسان اين حوزه مورد كاوش قرار گرفته است.