آسيب شناسي سياست گذاري توليد محتواي فضاي مجازي در ايران

Investigating the laws and Regulations in Monitoring Content Production in Cyberspace in Iran

هدف: هدف پژوهش حاضر شناخت و بررسي آسيب‌هاي فرايند سياستگذاري نظارت بر مديريت توليد محتوا در فضاي مجازي ايران است. روش: اين پژوهش با استفاده از رويكرد كيفي اجرا شده و دادههاي آن از طريق برگزاري مصاحبه‌هاي نيمه ‌ساختاريافته با 10 نفر از خبرگان حوزه قوانين و مقررات فضاي مجازي كه دست كم پنج سال سابقه فعاليت در اين حوزه را داشتند، جمعآوري شده است. همچنين روش نمونه‌گيري، گلوله برفي بوده است. يافتهها: با استفاده از روش تجزيه و تحليل مضمون متن مصاحبه‌ها، آسيب‌هاي فرايند سياستگذاري مديريت و نظارت بر توليد محتوا در فضاي مجازي، شناسايي شد و در هفت دسته كلي قرار گرفت. نتيجهگيري: آسيب‌هاي شناسايي شده كه به هفت طبقه دستهبندي شدند، عبارت‌اند از: آسيب‌هاي سيستم نظارتي، سياست‌هاي توليد محتوا، حمايت از توليد محتوا، امنيت و حريم خصوصي، عوامل و زيرساخت‌هاي فرهنگي، ضعف در تصميم‌گيري و زيرساخت‌هاي فني

Objective: The purpose of this study was to identify and investigate the problems of the policy-making process of monitoring content production management in cyberspace in Iran. Methods: This research was carried out using a qualitative approach by conducting semi-structured interviews with ten experts in the domain of cyberspace laws and regulations that have had an experience of at least five years of activity in this area. The snowball sampling method was used to decide over the participants of this study. Results: Content analysis was used to identify the problems of the policy-making management process and monitoring the content production in cyberspace. Then, the results were classified into seven general categories. Conclusion: These seven categories include problems of the regulatory system, content production policies, supporting content generation, security and privacy, cultural factors and infrastructures, weaknesses in decision making and technical infrastructure.