پيامدهاي اخلاقي رفاه اجتماعي

آزادي‌هاي فردي امر اخلاقي را برجسته مي‌سازند و پديده شهروندي آن را تقويت مي‌كند. برقراري روابط بين فردي در دوران جديد از سهولت بيشتري برخوردار شده و اعتماد بين انسان‌ها را فزوني بخشيده است. مشخصه ‌انديشه ورزي انسان در زندگي اجتماعي رشد نموده و تعادل اجتماعي را ميسر مي‌سازد. جستجوي عدالت از اين طريق امكان پذير شده و موجبات گفتگوي همگاني هموار مي‌گردد و سرانجام، افراد به هر دو جنبه حقوق و تكاليف خود آگاهي مي‌يابند. در اين جامعه از آزادي مثبت سخن مي‌رانيم كه به افراد ياري رسانيده مي‌شود تا نيازهاي خود را برطرف سازند. با برجسته شدن اين قبيل مفاهيم، ليبراليسم اقتصادي عقب نشيني مي‌كند و راه براي حضور همگاني و نيل به مفاهيم جديد هموار شده و زمينه‌هاي همبستگي مهيا مي‌گردد. واضح است كه دولت‌ها در اينجا وظيفه قانون گذاري، نظارت و كمك داشته تا با مراجعه به مردمي ‌كه هويت‌هاي گوناگون دارند به آنها كمك كنند. تلاقي بين اخلاق و رفاه، در توانمند شدن شهروندان است تا از فرصت‌ها استفاده كنند. استقرار اين شرايط مسير توسعه را هموار مي‌سازد. استقرار ارتباطات متمدنانه نظير مباحثه و گفتگو راه برقراري كنش‌هاي متقابل را برقرار مي‌سازد و از سوي ديگر توانمندي آدمي ‌به خردورزي وي كمك خواهد نمود و در صورت برخورداري‌ها از منابع جامعه مي‌توان انتظار داشت كه افراد به تكاليف خود در قبال ديگران عمل نمايند. پس از استقرار اين شرايط است كه مي‌توان از انسان مسئول سخن گفت.