تأثير اقليت‌گرايي مذهبي بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران (با تأكيد بر نقش سلفيت)

يكي از مهم‌ترين تهديدهاي امنيت ملي در كشور، رويكرد خاصي از فرقه‌گرايي مذهبي مبتني بر برجستگي هويت مذهبي و سياسي شدن اقليت مذهبي در جامعه است كه عنوان «اقليت‌گرايي مذهبي» معرّف آن است. اين جريان با كارويژه و عقبة ايدئولوژيكي خاص خود به واسطة به چالش كشيدن هويت ملي، قطبي شدن جامعه را در پي دارد و در نهايت، انسجام ملي را مخدوش مي‌كند. پژوهش حاضر براي رصد و تقرير تحليلي و نظام‌مند اين مسئله، نخست امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران را در چارچوب الگوي جامع امنيت نرم‌افزاري و سخت‌افزاري مورد كاوش و مطالعۀ تحليلي قرار داده؛ پس از آن با رويكردي توصيفيـ تحليلي به بيان آثار و پيامدهاي ناشي از فعاليت بخش افراطگراي مكتب ديوبند به عنوان يكي از جريان‌هاي سلفي فعال در كشور بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران پرداخته است.