بررسي رابطه بين ابعاد رهبري تحول آفرين بر ارتقاء سطح تفكر استراتژيك با نقش ميانجي گري يادگيري سازماني در بين كاركنان دانشگاه علوم پزشكي استان ايلام

هدف اين تحقيق " بررسي رابطه بين ابعاد رهبري تحول آفرين برارتقاء سطح تفكر استراتژيك با نقش ميانجي گري ت يادگيري سازماني " مي باشد. روش تحقيق مورد استفاده در اين تحقيق، توصيفي و از نوع همبستگي - مدل معادلات ساختاري بوده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه كاركنان علوم پزشكي ايلام مي باشند كه تعداد آنها 4745 نفر هستند. . با استفاده از جدول مورگان تعداد 354 نفر براي نمونه مورد نظر انتخاب گرديده است. و براي كفايت نمونه 355 پرسشنامه پخش شد. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه استاندارد بوده كه پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ 0.916 بدست آمده است كه نشانگر تائيد پايايي پرسشنامه مورد نظر مي باشد. نهايتاً مجموعه داده¬ها به كمك نرم افزار LISREL با مدل¬سازي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان دادند كه بين رهبري تحول آفرين و يادگيري سازماني، بين رهبري تحول آفرين و سطح تفكر استراتژيك و يادگيري سازماني و سطح تفكر استراتژيك رابطه معناداري وجود دارد. همچنين بين ابعاد رهبري تحول آفرين (ترغيب ذهني، نفوذ آرماني، ملاحظات فردي و انگيزه الهام‌بخش ) با يادگيري سازماني و تفكر استراتژيك نيز ارتباط معناداري وجود دارد.