مقايسه ي «عشق پدرانه» در شعر « احمد شاملو» و «نزار قباني»؛ با تكيه بر آراء «اريك فروم»

A comparison of "Paternal Love" in the poems of "Ahmad Shamloo" and "Nazar Qobbani"; based on the opinions of "Eric Forum"

احمدشاملو طبق اشارات سروده هايش، از پدر خود دوري جسته است .پدر شاملو به واسطه ي نظامي بودن ارتباط عميقي با رژيم سابق داشته و نماينده ي نسلي است كه فرزندان خود را از هرگونه مبارزه و تلاش براي تغيير مي ترسانند و تسليم وضع موجود هستند. از آنجا كه شعر شاملو سمبليك و اجتماعي است روي گرداندن شاملو از پدر نمايانگر عصيان نسلي است كه از پيرويِ دستوراتِ پدران محافظه كار رسته و به ايجاد تحولي اجتماعي و سياسي از طريق انقلاب اميدوارند. برعكسِ احمد شاملو، نزار قباني، شاعر معروف سوري، با اشاراتي صريح پدر خود را _ كه فردي شجاع و مبارز عليه اشغالگران است_ستوده و شخصيت او را كه جِمع بين سياست و عشق است ،الگوي خود در زندگي ميداند. ازاين رو عشق پدرانه در اشعار نزار قباني نمود قدرتمندي يافته است. نهايتا هردو شاعر ضمن بازتوليد محتواي هويت خود و عكس العمل هاي متفاوت در برابر جايگاه پدر، به كودكي و عشق مادرانه روي آوردهاند. از آنجا كه احمد شاملو و نزار قباني در نگاه اول بسيار شبيه به نظر ميآيند، وجود تحقيقي به روش تحليلي-توصيفي براي مقايسه تفاوت هاي بنيادين اين دو شاعر ضروري مي نمايد.